1. YAZARLAR

  2. Seval Alyürek (Sevalce)

  3. Çicek takmaya devam
Seval Alyürek (Sevalce)

Seval Alyürek (Sevalce)

Yazarın Tüm Yazıları >

Çicek takmaya devam

A+A-

34 yıl bitmiş dolu dolu. 

10 yaşında sevgili babamı ansızın uğurladığımda  elimde karne kalakalmıştım. Tuhaftır o yaşta kağıt parcasının önemi olmadığını düşünmüştüm. Bana kalan ,sımsıkı sarılacağım bir soyadıydı. Ve ben bunu belli bir kitleye ulaştırmalıydım. Eğitim uzun ve sabır gerektiren bir yoldu. Benimse çocuk aklımla vaktim yoktu. Öyle ya yaşam  53 yasında bile bitebiliyordu. Ailem en başında kabul etmedi. Zorla Karataş lisesine kaydoldum. İlk yıl 6 zayıf. Eee. Babasını kaybetti bu çocuk doğaldır dediler. Ertesi yıl güç bela 2. Yıl ve yine 6 zayıf. Kaşlar çatılmaya başlandı. Hiç unutmuyorum her derste bir sonraki dersin ödevini yapardım. Hocalar dumur. Ben tınnnn.   Yine sınıfta kalma durumları   Beraber basladıklarımız lisede ben hala ortaokulda. Artık mezunlar verilirken ben hoplaya zıplaya haykıra höyküre orta sondayım. Mezun oldum mu. Hayır. İtiraf edıyorum. Diplomam yoktur. Bazılarının var dediğinin aksine. Yoktur  o kağıt parçası .Yüreklice söylüyorum bunu !! 

Bu arada sanata yatkınlığım hep vardı. Resim yapmalar,saclara ,başlara,yüzleri süslemeler. O dönem böyle çeşit çeşit tokalar yoktu. Evdeki kopmuş kolyeleri,çiçekleri paramanalara yapıştırıp toka çeşitleri üretirdim. 

Son sene yine sınıfta kalınca ablamın gittiği kuaföre çırak verdiler beni. Gündüz böyle oyalan,akşamları ders çalış dediler. 3.gün ustamın müşteriye yardımcısıyla yaptığı örgüyü birebir ,aynaya bakmadan kendi saçıma yapınca annem çağrıldı salona. Okulun disiplin kuruluna sıksık çağrılan kadın birde nedenini bilmeden çalıştığım yere çağrılınca yüzündeki hayal kırıklığını bugün bile anımsarım. Ama ertesi gün övgüler ve özel eğitim almam gerektiği söylenince 32 dişinin görünmeside unutmadıklarımdandır.  

6 ay sonra 17 yasında dükkanımı açmıştım bile. 

Müsteriler ufak bu yahu deyipte geri dönmeye başlayınca,ne kadar makyaj malzemesi varsa badana gibi boyandım,deve hörgücü gibi topuzlar yaptık saclarıma. Ozaman  sanki 25 lerde gösterip güven kazanmıştım.!

 Bekar olan arkadaşlarımın mezuniyet çiçeklerini taktım ilk .1984 yılında. 

 sonra söz ,sonra nişan,sonra düğünleri  derken.yıllar akıp gitti.

 Şimdilerde ise çocuklarının gelinlerinin saçlarına takıyorum o çiçekleri.. 

önce ilkokul .sonra ortaokul,sonra lise ,sonra üniversite.,sonra söz,sonra nişan,sonra düğün  derken. 

o çiçekler olmus bır mücevher ..sizde... bende...

Bu vesile ile hepsine bana inandıkları,saçlarını emanet edecek kadar güvendikleri onca yıl kitaplara sığmaz anılar biriktirmeme vesile oldukları için teşekkürü bir borç bilirim. İyiki var o güzel insanlar. 

Sağlığım oldukça çicek takmaya devam edeceğim.   

Çocukların saçlarına papatya takmak ise başka bir yazı konusu ve en büyük amacım bu konuda tüm meslektaşlarımı ikna edebilmek. 

Umuyorumki başarırım..

Başta çocuklarımıza aydınlık yarınlar kuracağımız mutlu bir haftaya olsun. 

Sevgilerimle 

Önceki ve Sonraki Yazılar