1. YAZARLAR

  2. Hatice Göktaş

  3. ‘’Dört Elle Tutunmak Gerek Yaşama’’
Hatice Göktaş

Hatice Göktaş

Yazarın Tüm Yazıları >

‘’Dört Elle Tutunmak Gerek Yaşama’’

A+A-

Bazen kaybolursun ya yaşam yolunda da... Ne edeceğini, nasıl hareket edeceğini bilemezsin... Atacağın her adım seni yeni yanlışlara götürecek diye düşünür yüreğini ve hayatını umutsuzluklarla doldurursun. Ama bir anda sana ulaşan birşeylerin olduğunu hissedersin yüreğinin derinliklerinde... Bu belki içten gelen tek bir gülüştür. Belki de tek bir gülümseme Belki yüreğine dokunmaya çabalayan. Aradaki mesafelere rağmen sana ulaşmaya çalışan bir dost elidir. Seni senin kadar düşünen bir yürektir mesela. Hayatındaki acıları kurutmalısın çektiğin tüm acılara gülümseyebilmelisin. Yüreğindeki sayfalarda umut olmalı  Tevekkül olmalı sahip olduklarını düşünüp hayat bulmalısın huzur dolmalısın... Bütün güzelliklere kalbinde yer açmalısın.Düşenlerin dost.Gülenlerin huzuru ağlayan herkesin umudu olmalısın. Yüreğindeki sayfalarda umut olmalı.


Tevekkül olmalı... Hüzünlerden, kederlerden uzak olmalısın. Zorlukları ve korkularını yenmeli. Rabb'inin sana layık gördüklerinde hayat bulmalısın. Rabbim hamdolsun sana, bana layık gördüğün... Ve yaşamıma verdiğin imtihanım bu. İşte cenneti kazanmanın yolu bu  yaşamak bu demelisin... Hayat çok acımasız bunu çok iyi biliyorum ama, gerek yok umutsuzluğa... Gerek yok ağlamaya, sızlanmaya... Tüm umutları tüketmeye... Yaşam devam ediyor, mücadele gerek, dört elle tutunmak gerek yaşama... Hayat denen muaammada iş sadece çarkları döndürür... Eş hayatı sevdirir... Çocuk ise sadece neslini sürdürür.Önce kendini düşünmelisinki etrafınıda düşünebilesin. Önce sağlığını korumalısınki aileni koruyabilesin. Huzura erebilesin. Hayat denen muaammada sabır kilit taşıdır... Ölçü aklın yoldaşıdır... Nezaket inceldikçe.Tevazu öğrendikçe. Tevekkül sıkıntılara dayandıkça güzeldir. Sağlığını kaybedip ölümle yüz yüze gelmeden önce değeri olabilmeli hayatın. Ama küçük ama büyük, her hayal kırıklığından her acıdan birşeyler öğrenebilmeli. Bu fırsatları kaçırmamalı insan. Dikeni yüzünden gül’den hesap sormamalı... Derin bir soluk alıp o gülün kokusunu çekebilmeli içine... Çalışmadan başarmayı.Sevmeden sevilmemeyi.Mutlu etmeden mutlu olmayı beklememeli...

 

Bu değer ahiret hayatını kazanmak için çabadan geçer elbetteki. İlla büyük acılarmı çekmeli küçük mutlulukları farketmek için. Başkalarının yerine koyabilmeli insan kendini ağlayan bir çift göze omuz.İnleyene çare olabilmeli Hiç düşmemişsen ve düşmezsen el veremezsin ki düşen kimseye kalkması için.Çaresiz kalmamışsan çaresi olamazsınki çaresizlerin. Ağlamayı öğrenmemişsen ağlayan bir çift göze derman olamazsın ki.. Ne her zaman herkesi düşünüp kendini unutmalısın. Ne de kendini düşünmekten herkesi unutmalısın.Yaşam dedikleri bir sınavsa eğer asla vazgeçmemeli ögrenmekten.Öğrendikçe öğretmekten. ama, herkesi sevemeyeceğini de. Her şeyi bilemeyeceğini de fark edebilmeli insan.Tıpkı, her şeye sahip olamayacağı gibi…

Önceki ve Sonraki Yazılar