Karanlık ruhlu bir avuç değer bilmez meydanda.
Paçaları görgüzlük çamuruyla dolular o yanda.
Üşüşmüşler kamu malına benekli çakal rozetli.
Kurumuş bir halk, sömürenler obez yağlı ve etli.
Bir siyah takım, bir kaç idiot ve yağdanlık insan.
Koca ulusun üstüne çullanmışlar, gel de dayan.

Utanç duygusundan yoksun, erdemlerden uzak.
Sorgusuz inanç, kayıtsız biat, tam bir ava tuzak.
Bir ömür biteviye emeklere konulan müsadere.
Yatlarla okyanus gezerler, garipler görmez dere.
Kalpleri beş para etmez soysuzlara açılan yol.
Mazlumların hakları masalarda dağıtılır bol bol.
Yedikçe hakkı tüm ar duyguları tek tek boşalan.
Bırak erdem olan sözü, varlıkları külliyen yalan.
Omurgasız solucanlar, ömürleri gübre üretimi.
Ne bilsinler aç uyuyan öksüzü, titreyen yetimi.
Dilleri kararmış, et kulakları paslı lağım borusu.

En çok korktukları sual, nereden buldun sorusu.
Yıllanmış gaddarlıkları, hak sözle temizlenmez.
Kanlı, gözyaşı sofrasında dilim ekmek yenmez.
Hiç bir zaman aydınlık olamazlar, hep alaca hal.
Su sineği gibi bataklıkta larvalarla olur hemhal.
Göz sak olmalı, gör alacakaranlıkta yelbegeni.
Hakikat bilgelerde dağıtılır, mümtaz kılar seni.

Av.Yusuf AKIN/09.09.2026/İzmir

*(YELBEGEN: Türk mitolojisinde kötülük canavarı)