Yerel yönetimlerin en önemli vitrini belediye meclisleridir. O kürsüler, sesin yükseldiği değil; aklın ve çözümün konuştuğu yerler olmalıdır. Çünkü vatandaş, belediye başkanını tartışma programı sunucusu olarak değil, şehrini yöneten kişi olarak görmek ister.

Son dönemde Saniye Bora Fıçı’nın kamuoyuna yansıyan meclis oturumları ve polemikler, ister istemez şu soruyu akla getiriyor: Foça Belediyesi’nde gündem hizmet mi, yoksa tansiyon mu?

Bir belediye başkanının en büyük gücü sesi değil, sözünün ağırlığıdır. Sürekli yükselen bir ses, bir süre sonra kimse tarafından duyulmaz. Oysa sakin bir üslup, en sert eleştiriyi bile etkili kılabilir.

Foça’nın konuşacak o kadar çok konusu var ki… Altyapı, çevre, turizm, yollar, sosyal projeler… Vatandaş bunların konuşulmasını beklerken, gündemin zaman zaman tartışmalar ve sert çıkışlarla şekillenmesi doğal olarak eleştirilere neden oluyor.

Belki de belediye binasının en çok ihtiyaç duyduğu malzeme yeni bir mikrofon değil, biraz daha serinkanlılıktır. Hatta işin mizahını yapacak olursak, meclis salonunun girişine “Melisa çayı ikram edilir” yazan küçük bir tabela asılsa kimsenin itiraz edeceğini sanmıyorum.

Çünkü bazen bir bardak çay, on dakikalık bir tartışmadan daha fazla işe yarar.

Vatandaşın beklediği şey öfke değil, çözüm; polemik değil, proje; yüksek ses değil, yüksek performanstır.

Foça’nın ihtiyacı alkış toplayan tartışmalar değil, iz bırakan hizmetlerdir. Geriye dönüp bakıldığında insanların hatırlayacağı şey, kaç kez ses yükseltildiği değil; kaç sorunun çözüldüğü olacaktır.