İzmir siyasetini uzun zamandır takip edenlerin bildiği bir gerçek var:

Muhalefet yapmak kolaydır.

Eksiği göstermek, yapılmayanı anlatmak, belediye yönetimini eleştirmek siyasetin doğasında vardır. Fakat eleştirinin altını bilgiyle, belgeyle ve teknik verilerle doldurmak başka bir iştir.

Son dönemde İzmir Büyükşehir Belediye Meclisi'nde bu yöntemi daha fazla kullanan isimlerden biri de AK Partili Nail Kocabaş.

Kocabaş'ı diğer birçok siyasetçiden ayıran önemli bir özelliği var:

İnşaat mühendisi.

Dolayısıyla karşısına bir altyapı, otopark, ulaşım veya büyük yatırım projesi geldiğinde meseleye yalnızca siyasi polemik açısından yaklaşmıyor; rakamların içine de giriyor.

Bence Kocabaş'ın İzmir siyasetindeki asıl dikkat çekici tarafı burada başlıyor.

Kordon otoparkında eline hesap makinesini aldı

Bunun yakın tarihli örneklerinden biri Kordon için gündeme getirilen yeraltı otoparkı projesi oldu.

Kocabaş projeyi eleştirirken yalnızca, “Bu proje yanlış” demekle yetinmedi.

Alan hesabı yaptı.

Kazı derinliğini tartıştı.

Hafriyat miktarını hesapladı.

Kamyon sayısını gündeme getirdi.

Maliyeti sorguladı.

Kocabaş'ın kamuoyuna açıkladığı hesabına göre böyle bir proje yaklaşık 500 bin metreküp hafriyat ve 40-45 bin kamyonluk nakliye trafiği anlamına gelebilirdi. Ayrıca başlangıç maliyetinin milyarlarca liraya ulaşabileceğini savundu. Bunlar Kocabaş'ın kendi teknik ve siyasi değerlendirmeleri; nihai proje verileri olarak görülmemeli. Ancak bir muhalefet meclis üyesinin tartışmayı rakamlar üzerinden yürütmesi başlı başına önemli.

Çünkü İzmir'in ihtiyacı tam olarak bu:

“Yapamazsınız” diyen siyasetçiden çok, neden yapılamayacağını veya nasıl daha doğru yapılabileceğini anlatan siyasetçi.

Çankaya Otoparkı'nda yine sahnedeydi

Kocabaş'ın teknik kimliğinin siyasete yansıdığı bir diğer tartışma Çankaya Katlı Otoparkı oldu.

Burada da mühendis kimliğini öne çıkararak yapının bloklarını, güçlendirme ihtimalini ve mülkiyet durumunu tartışmaya açtı. Daha sonra bilirkişi raporunu gündeme taşıyarak İzmir Büyükşehir Belediyesi'nin yaklaşımındaki değişikliği sorguladı.

Burada Kocabaş'ın haklı veya haksız bulunmasından daha önemli bir nokta var.

Siyasetçinin görevi zaten soru sormaktır.

Muhalefetteki bir meclis üyesinin görevi ise iki kere soru sormaktır.

Çünkü belediye meclisleri yalnızca imar dosyalarının el kaldırılarak geçirildiği yerler değildir.

Belediye başkanının karşısında kentin parasının nereye harcandığını, hangi projenin neden yapıldığını, ne kadara mal olduğunu ve verilen sözlerin tutulup tutulmadığını sorgulayacak bir muhalefet olmak zorundadır.

“6 ay” denilen projeyi iki yıl sonra sordu

Balçova'daki yaya alt geçidi konusunda yaptığı çıkış da aynı siyasi yöntemin başka bir örneği.

Kocabaş, 2024 Ağustos ayında altı ay içerisinde tamamlanacağı duyurulan projenin 2026'ya gelindiğinde hâlâ bitirilmemesini gündeme taşıdı.

Üstelik bunu yalnızca meclis kürsüsünden yapmadı.

Projeyi yerinde inceledi.

Geçmişte verilen tarihleri hatırlattı.

Belediyenin daha sonraki açıklamalarını ortaya koydu.

Ve şu basit soruyu sordu:

Ne zaman bitecek?

Aslında vatandaşın siyasetçiden beklediği soru da bundan daha karmaşık değil.

Bir proje için altı ay denildiyse ve aradan çok daha uzun zaman geçtiyse bunun hesabını sormak muhalefetin görevidir.

Ancak aynı standart iktidarın yönettiği belediyeler ve merkezi hükümet yatırımları için de uygulanabiliyorsa, o zaman bunun adı gerçek denetim olur.

Kocabaş'ın siyasi çizgisinin gelecekteki inandırıcılığını belirleyecek ölçülerden biri de bu olacaktır.

Ulaşım zamlarında ses yükseltti

İzmir'de vatandaşın cebine doğrudan dokunan konuların başında ulaşım geliyor.

Kocabaş, Mart 2026'da İzmir Büyükşehir Belediye Meclisi'nde ESHOT ve İZBAN ücret artışlarını sert biçimde eleştirdi. İZBAN'a dört ay içerisinde toplam yüzde 87 oranında zam yapıldığını savunarak belediye yönetimini “fırsatçılıkla” suçladı.

Siyasi tonu bir kenara bırakalım.

Burada önemli olan başka bir mesele var:

Bir belediye meclis üyesinin gündemi vatandaşın gündemiyle ne kadar örtüşüyor?

Ulaşım, otopark, trafik, altyapı, tamamlanmayan yatırımlar...

Bunların tamamı İzmirlinin günlük hayatına doğrudan dokunan meseleler.

Kocabaş'ın son dönemde görünürlük kazandığı konulara bakıldığında özellikle bu alanlara yoğunlaştığını görmek mümkün.

Bazen bir görüntü, uzun konuşmalardan daha etkili

Şubat ayında İzmir Büyükşehir Belediye Meclisi'nin toplantısı sırasında salonun tavanından su aktığını gösteren görüntüleri paylaşması da bunun başka bir örneğiydi.

Kocabaş görüntüler üzerinden belediyenin altyapı politikasını hedef aldı ve kendi meclis salonunu yağmurdan koruyamayan bir yönetimin İzmir'i sel ve taşkınlardan nasıl koruyacağını sorguladı.

Sert bir siyasi söylem.

Hatta klasik bir muhalefet çıkışı.

Fakat iletişim açısından etkili.

Çünkü artık siyasette bazen beş dakikalık meclis konuşmasının anlatamadığını on saniyelik görüntü anlatıyor.

Kocabaş bunun farkında görünüyor.

Fakat muhalefetin de bir sınavı var

Buraya kadar Kocabaş'ın muhalefet performansından söz ettik.

Ancak madalyonun diğer yüzünü de konuşmak gerekiyor.

Muhalefet yalnızca yanlışları göstermek değildir.

Bir süre sonra vatandaş şunu sorar:

“Peki siz ne yapardınız?”

Asıl sınav burada başlar.

Kordon'daki otopark projesi yanlışsa alternatifiniz nedir?

İzmir'in otopark problemi nasıl çözülecek?

ESHOT ücretleri fazla yükseliyorsa ulaşım sisteminin artan maliyeti nasıl karşılanacak?

İZBAN'ın sorunları nasıl çözülecek?

Körfez nasıl temizlenecek?

Trafik nasıl rahatlatılacak?

Kentsel dönüşüm nasıl hızlandırılacak?

Bir siyasetçi yalnızca karşı tarafın yanlışlarını gösterdiğinde iyi bir muhalefet aktörü olabilir.

Ama çözüm ortaya koyduğunda yönetmeye aday siyasetçiye dönüşür.

Nail Kocabaş'ın önündeki siyasi eşik bana göre tam olarak burası.

Mühendislik siyasete avantaj sağlar mı?

Kesinlikle.

Ama doğru kullanılırsa.

Belediyeciliğin önemli bölümü zaten mühendisliktir.

Altyapı mühendisliktir.

Kentsel dönüşüm mühendisliktir.

Otopark mühendisliktir.

Raylı sistem mühendisliktir.

Deprem güvenliği mühendisliktir.

Dolayısıyla inşaat mühendisi olan bir belediye meclis üyesinin teknik dosyalara hâkim olması önemli bir avantajdır. İzmir Büyükşehir Belediyesi'nin resmi meclis kayıtları da Kocabaş'ın mesleğini inşaat mühendisi olarak gösteriyor.

Ama mühendislik size yalnızca hesap yapmayı öğretir.

Siyaset ise insanı anlamayı gerektirir.

İyi siyasetçi ikisini birleştirebilendir.

Gaziemir'de de sessiz kalmıyor

Kocabaş'ın siyaseti yalnızca Büyükşehir Meclisi ile sınırlı değil.

Gaziemir Belediye Meclisi'nde de görev yapıyor. Nisan 2026'daki faaliyet raporu görüşmelerinde Belediye Başkanı Ünal Işık'la söz süreleri ve meclisin yönetimi konusunda karşı karşıya geldi; yönetimin mevzuata aykırı hareket ettiğini savundu.

Bu da Kocabaş'ın siyasi profilinin ikinci ayağını gösteriyor.

Bir tarafta teknik konular...

Diğer tarafta meclis denetimi.

Bu iki alanın doğru bir siyasi iletişimle birleştirilmesi, Kocabaş'ı önümüzdeki dönemde AK Parti'nin İzmir'deki daha görünür isimlerinden biri haline getirebilir.

Ama bunun için yalnızca CHP'yi eleştirmek yeterli olmaz.

İzmir'de muhalefet yapmak zor iştir

Çünkü İzmir seçmeni farklıdır.

Burada seçmen, siyasi tartışmanın gürültüsünden çok yaşadığı şehre bakar.

Sabah işe giderken trafik varsa onu görür.

Yağmurda sokak su altında kalıyorsa onu görür.

Otobüse zam geldiyse cebinde hisseder.

Otopark bulamıyorsa her akşam yaşar.

Körfez kokuyorsa penceresini açtığında fark eder.

Bu nedenle İzmir'de başarılı muhalefetin formülü bana göre çok basit:

Daha az slogan, daha fazla dosya.
Daha az polemik, daha fazla saha.
Daha az sosyal medya kavgası, daha fazla çözüm.

Nail Kocabaş'ın son dönemdeki siyasi çizgisi özellikle “dosya” tarafında dikkat çekiyor.

Şimdi bunun yanına daha fazla çözüm koyması gerekiyor.

Nail Kocabaş nereye yürüyor?

Asıl merak ettiğim konu bu.

Çünkü yerel siyasette bazı isimler yalnızca meclis üyeliğini tamamlar ve gider.

Bazıları ise meclisi siyasi bir okul olarak kullanır.

Dosya öğrenir.

Şehri öğrenir.

Bürokrasiyi öğrenir.

Bütçeyi öğrenir.

Sahaya çıkar.

Ve zaman içerisinde kendisine daha büyük bir siyasi alan açar.

Nail Kocabaş'ın hangi grupta yer alacağını önümüzdeki yıllar gösterecek.

Ancak bugün görünen bir gerçek var:

Kocabaş, İzmir Büyükşehir Belediye Meclisi'ndeki koltuğunu yalnızca el kaldırıp indiren bir meclis üyeliğine dönüştürmek istemiyor.

Teknik kimliğini siyasete taşıyor.

Projeleri sorguluyor.

Rakamlarla konuşmaya çalışıyor.

Sahaya çıkıyor.

Belediye yönetiminin verdiği sözlerin peşine düşüyor.

Bunlar muhalefet açısından değerli.

Fakat bir sonraki aşama daha zor.

Eleştirdiği her dosyanın yanına uygulanabilir bir alternatif koymak.

Çünkü İzmir'de siyasetçinin gerçek ağırlığı kaç kez basın açıklaması yaptığıyla değil, şehrin sorunlarına kaç uygulanabilir çözüm ürettiğiyle ölçülmeli.

Nail Kocabaş için de bundan sonraki siyasi hikâyeyi belirleyecek soru bence şu olacak:

CHP'nin İzmir'de neyi yanlış yaptığını anlatan bir muhalefet aktörü olarak mı kalacak, yoksa “Ben olsam İzmir'i böyle yönetirim” diyebilecek bir siyasi profile mi dönüşecek?

İkincisini başarırsa...

Bugün İzmir Büyükşehir Belediye Meclisi sıralarında gördüğümüz Nail Kocabaş'ın adını, önümüzdeki yıllarda İzmir siyasetinde çok daha fazla duyabiliriz.