Dizleri kireç tutmuş malak çamurda, düz ayak.

Her zaman keser kendine dönük sonsuz kıyak.

Uçurumlar önünde koca yığınlar bitkin mahzun.

Bu yol kısa bir ömür değil, var oluş kadar uzun.

Çürük çekme halat koymuş,yüz yıllık ulu çınara.

Bir yanı kişisel hırs ve öfke, diğer yanı zampara.

Milyonlar umut diye bekler, beton insanlar önü.

Şaşırmış bir ihtiyarlar meclisi,sonu toprak yönü.

Kim bulacak bu masum ve yetim halka çözüm.

Bir çekilin kenara, torunlarınızı sevin, iki gözüm.

Hiç mi yok içimizde sizden çok iyi bilen bir zat.

Kendi haline bıraksanız bizi daha iyi olur bizzat.

Koca ülkenin enerjisi, sizin keyfiniz için harap.

Yıllardır sırça köşkte hep üzüm, halka kuru sap.

Bütün bilim, tıp, yegane hırs yok eder der durur.

Oynamayın hukukla, dönüp sizi derinden vurur.

Bir bakın geçmişe, kim kalmış, iki kapılı handa.

Yalanlar gizli kalmaz, yer gök göz bu zamanda.

İnananız yok, çevreniz çıkar ve korkak sürüsü.

Gelir olarak dalkavukluk, daha fazla götürüsü.

Bizde de beş duyu var, biliriz kim kimin gölgesi.

İnsanlık hak bütünü, temiz olmalı batın bölgesi.

Hakikat dostuyuz, gökkubbe altında olacağız.

Adalet kaf dağında da olsa azimle arayacağız.