Yedi kıtaya yayılmak için gün bekleyen bakteri.

İnsanlığın emeğine çöker, kurumadan alınteri.

Bir yandan uylukları leş, beyni fesat hokkabaz.

Beri yandan boğazları faranjitli yerel madrabaz.

Konar göçmen kuşların kanatlarına çokça ağıt.

Tek tapınakları var o itlerin, bolca resimli kağıt.

Dünya sessiz, insanlığın ensesinde boza pişer.

Ömrü hayatları nifaklar tohumu ve külliyen şer.

İnsanlıktan nasipsiz her gün yalan kumpanyası.

Kalbi kararmış pisboğaz, derdi çıkarlar dünyası.

Rahat vermediler, vermezler masum insanlığa.

Sırça köşklerinde obezler, düşmemişler darlığa.

Boğazlar insanlığı birleştirir, ve tertemiz denizi.

Yol geçen hanın değil boğazlar güzeliğin benizi.

Şimdi defol, çık, canlıların pak yaşam suyunda.

Git boğul, karanlık neft dolu katran kör kuyunda.

Doymak bilmez bir hırsın kör olmuş sarı kölesi.

Tarih, siz yavşakları bilmez, görülmedi böylesi.

Sarı bezden beter hal, her kalıba gelen macun.

Erdemlerden habersiz, her suda erimez sabun.

Dön evine bak, kıtanda yerliler ne yer ne içerler.

Bu dünya sınırlıdır, her deliye bir ömür biçerler.

Bizler erdemli arifler biliriz soygun dolu soyunu.

Boğazlar derindir, ölçer emperyalizmin boyunu.