Neresinden bakarsanız bakın, ağlanacak halimize gülüyor gibiyiz.

Yağmur yağdığında barajlar su dolacak diye sevinirken, yağmur bir iki gün aralıksız yağınca, ağlanacak halimiz de ortaya çıkıyor.

Trilyonluk dairelerin olduğu Mavişehir’de işte bu ağlanacak halimizin tam ortasında kalıyor.

Trilyonlarınızı vermişsiniz,  havuzlu, güvenlikli,  bahçeli, parklı dairenizi almışsınız, bilmem kaçıncı kattan İzmir Körfezi’ni alabildiğinde seyrediyorsunuz, bir sabah uyandığınızda o trilyonluk evinizin dışı kapısından dışarı çıkamıyorsunuz.

Sebep, yağmur fazla yağdı.

Yağmur bu, az mı yağar, çok mu yağar kimse bilemez.

Yağmur bu,  yağıp da gider mi, durur mu, taşar mı, sel mi olur, alır götürür mü onu da kimse bilemez.

Ama yağmur bu, yağar!

1997 yılında yapılan Mavişehir konutlarının deniz seviyesinin altında kalması, o dönemin mimarlık ve mühendislik harikası olsa gerek.

Denizin dibinde gökyüzüne daha ne kadar çıkabiliriz diye bakan gözler ve düşünen akıllar, yeryüzünün neresinde olduklarını sanırım pek düşünememişler.

O yüzden iki gün yağış, deniz taşar, Mavişehir’i su basar, trilyonluk siteler Venedik evlerine döner.

Duyduğuma göre şimdilerde, sitenin içinde lüks arabası olanlar, bugünler, bu haller nasılsa yeniden yaşanacak diye,  şimdiden kendilerine yatlar, sandallar, botlar ve yelkenliler bakmaya da başlamışlar.

E lüks konut farkı da bu olsa gerek.

Evinden ister arabanla çık, ister yatınla.

İster karayolunu kullan, ister suyolunu.

İzmir Büyükşehir Belediyesi çaresizlik içinde kaldığı duruma bir çare düşünerek, kıyı şeridine toprak yığarak, deniz taşkınını önlemeye çalışması başlattı.

Yağmur suları için alt yapısını güçlü yapan belediyenin, deniz seviyesini hesaplanmadan yapılan mimarlık ve mühendislik harikası lüks konutlarda mahsur kalanlar için başka da bir çaresi yok.

Şehir komedisine neden olanlar utansın!