Narlıdere Belediye Başkanı Erman Uzun, daha göreve başlamasının üzerinden sekiz ay geçmeden “Türkiye’nin en başarılı ilçe belediye başkanları” arasına girmişti.
ORC Araştırma’nın 20-29 Aralık 2024 tarihlerini kapsayan anketinde Uzun, yüzde 62,4’lük oranla listenin üçüncü sırasında yer aldı. O günlerde bu sonuç, büyük bir başarı hikâyesi gibi kamuoyuna sunuldu.
Aradan geçen sürede ise anketlerin değil, belediyenin kendi rakamlarının konuşma zamanı geldi.
Narlıdere Belediyesi’nin 2026 Mali Yılı Performans Programı’na göre, “Evde Bakım Hizmeti Verilen Kişi Sayısı” 2024 yılında sıfır. 2025 yıl sonu tahmini de sıfır. Hasta nakil hizmetinden yararlanan kişi sayısında da 2024 gerçekleşmesi yine sıfır.
Yani Başkan Uzun anketlerde üçüncü sıraya yükselirken, seçim döneminde vaat ettiği en temel sosyal hizmetlerde belediyenin hanesine kocaman bir sıfır yazılmış.
Peki, bu nasıl başarı?
Bakıma muhtaç yaşlıya ulaşamayan, hastasını sağlık kuruluşuna götüremeyen vatandaşın gözünde yüzde 62,4’lük anket sonucunun ne anlamı var?
Belediyecilik yalnızca sosyal medya paylaşımlarından, ziyaretlerden ve reklam çalışmalarından ibaret değildir. Hele sosyal belediyecilik, seçim meydanlarında yaşlıların ve hastaların üzerinden vaat üretip, göreve gelince bu vaatleri performans programında sıfıra mahkûm etmek hiç değildir.
Erman Uzun’un açıklaması gereken ciddi bir çelişki var.
Evde bakım ve hasta nakil hizmetleri gerçekten verilmediyse, seçim vaatleri neden yerine getirilmedi?
Hizmet verildiyse belediyenin resmi belgesinde neden sıfır görünüyor?
Kaynak mı bulunamadı, personel mi görevlendirilmedi, yoksa bu vaatler sandıktan çıkana kadar mı hatırlandı?
Narlıdere halkının ihtiyacı anket şampiyonu bir başkan değil, verdiği sözün arkasında duran bir belediye başkanıdır.
Çünkü başarı araştırma şirketlerinin listelerinde değil, vatandaşın kapısına ulaşan hizmette ölçülür.
Bugün ortaya çıkan tabloya bakıldığında söylenecek söz de oldukça açık:
Ankette üçüncü olmak kolay; asıl mesele hizmette sıfır çekmemektir.