Son zamanlarda her yerde penguen paylaşımları görüyoruz.Sizlerin de mutlaka denk geldiği hatta paylaşmış olanlar da vardır.İzlediğimiz belgeselde bir penguen sürüden bilerek ve isteyerek ayrılıyor.Kendi yolunu çizmek için dağlara doğru yürümeye başlıyor.
Milyonların beğenisini alan bu penguen görüntüsü hepimizi duygulandırdı.Yalnızlığı sırtlanıp tek başına mücadeleye gitmesi,izleyen herkeste bir acı bıraktı.Lakin hakikaten burada yaşanan,bize anlatılan neydi?Dünyada ve ülkemizde konuşulması gereken konular bu kadar mesele varken,bunu mu konuşacağız.Bir penguen üzerinden verilen mesajı sorgulamak gerekmiyor mu?Şaka değil,gerçek.Çünkü insanlara aşılanmak istenen tam olarak bu.Daha fazla yalnızlık hissi,daha fazla değersizlik ve hiçlik algısı.Tüm bunlar özgürlük adı altında normalleştirilmeye çalışılıyor.Elbette bireysel kararlar almak değerlidir.Ancak sonunda ölüm varsa ,tehlikeli yollar aşılacaksa, birinin hakkı gasp edilecekse,ya da cana ve mala zarar söz konusuysa;işte orada hiçlik ve özgürlük son bulur .
Ne demiş Cioran: “Hiçliğe düşen insan, kendini bile taşıyamaz hâle gelir.”Ve insan, karanlıkta kaybolur.Peki yalnızlık kötü mü,dediğinizi duyar gibiyim.Yalnızlık ya da özgürlüğün bütünüyle kötü olduğu anlamına gelmez.Elbette insanın yalnız kalmaya,kendiyle baş başa düşünmeye ihtiyacı vardır.Lakin özgürlük,alınan dürüst kararlarda;yalnızlık,birinin kalbine dokunulduğunda;hiçlik ise bir başkasına el uzatıldığında biter.
Bizler toplum olarak geçmişten bu güne teklikle değil,birlikle yaşamaya alışmış bir milletiz.Özünü ve kültürünü korumaya çalışan bir toplumuz.Konuşulması gereken bir penguen değil;biziz,insanız,toplumuz.Geleneklerimizi ve değerlerimizi unutmadan yaşamaya çalışmak,hepimizin ortak sorumluluğudur .Sevgiyle,muhabbetle kalın.