Kevgire dönmüş kayalıkta arar bir tutam hayat.
Azın peşinde koşanlar, azgınlık külliyen zayiat.
Yasadan alınan ödünç anlara düzülen methiye.
Övgüler yağdırır boş hayallere, kısmetmiş diye.
Elleri nasır, omzu bükülmüş bir ırgatlık çağında.
Tavası boş, paslı, kavrulacakmış kendi yağında.
Tamah eder, aş erer üst katlarda yağlı gerdana.
Rantiye önünde biterse, otlanır köle ruhlu dana.
Düşmüş puşt efendiye, bütün günü keyvenilik.
Silinmiş edep, tarumar olmuş insani bir benlik.
Huzura çıkar her akşam eder yoğun pişmanlık.
Tutmaz muşamba dikiş, geçti senden adamlık.
Nasıl çıkılır akıl dışına, bir dik keçi alınıp rehber.
Zevki tat hazzı yalnız yaşa, acılarda biz beraber.
Kuyruk sıkışınca kayaya çatal dili bir mevlithan.
Zulme lejyoner, masumlara gelince kesilir han.
Kuru söz, boş bakışlar, bitirimhanelerde ömür.
Elmasları alp eteklerinde istifli, edebiyat kömür.
Kimse bilmez, bir can ne düşünür yandığında.
İnsan o zaman kaybeder, yalanına kandığında.
Üşüşür çakallar, aslan hakikatli anda dururken.
Aslanın canı yanar, çakal pis pençeyi vururken.
Bilgeler bilir, yasal olan şey hakikate dair olmaz.
Akıl dışı,yasa içi bu alanda bir an bile durulmaz.