Seçim dönemlerinde şehirlerin duvarları umut dolu cümlelerle kaplanır. Her afiş bir vaat, her slogan bir gelecek hayali sunar. Bergama’da da son günlerde dikkat çeken bir afiş var:

“Bergama’da işsiz kalmayacak.”

İlk bakışta kulağa hoş gelen, hatta umut veren bir cümle. Ancak siyaset sadece güzel cümleler kurma sanatı değildir; aynı zamanda gerçekçi çözümler üretme sorumluluğudur.

Bir ilçede “işsiz kalmayacak” demek oldukça iddialı bir söylemdir. Çünkü işsizlik yalnızca bir belediyenin tek başına çözebileceği bir mesele değildir. Ekonomi politikaları, sanayi yatırımları, üretim altyapısı, devlet destekleri ve özel sektörün hareketliliği gibi birçok faktör bu tabloyu belirler. Belediyelerin görevi elbette istihdama katkı sunmaktır; ancak “işsizliği bitirme” gibi bir iddia çoğu zaman sloganın ötesine geçmez.

Afişte yer alan “İstihdam merkezi ile iş arayanlar ve işverenler arasında köprü olacağız” cümlesi ise daha gerçekçi bir hedef gibi görünüyor. Belediyeler gerçekten de kariyer ofisleri, istihdam merkezleri ve meslek edindirme kurslarıyla insanlara yardımcı olabilir. Fakat bu tür merkezler iş üretmez, yalnızca mevcut işlerle insanları buluşturur.

Asıl sorulması gereken soru şu:

Bergama’da yeni iş alanları nerede?

Sanayi yatırımları nerede?

Gençlerin ilçeden göç etmesini engelleyecek projeler nerede?

Bugün Bergama’da birçok genç iş bulamadığı için İzmir’e ya da başka şehirlere gitmek zorunda kalıyor. Tarım eski gücünde değil, sanayi yeterince gelişmiş değil ve turizm potansiyeli ise hâlâ tam anlamıyla değerlendirilemiyor. Böyle bir tabloda “Bergama’da işsiz kalmayacak” demek, kulağa hoş gelen ama altı doldurulması zor bir vaat olarak kalıyor.

Siyasette en tehlikeli şey, insanların umutlarını sloganlarla yönetmektir. Çünkü umut verip gerçekleştiremediğiniz her söz, toplumda daha büyük bir hayal kırıklığı yaratır.

Bergama’nın ihtiyacı olan şey büyük sloganlar değil; somut projeler, üretim yatırımları ve gerçekçi istihdam planlarıdır.

Afişlerde iş çok olabilir.

Ama Bergama’nın gerçekten ihtiyacı olan şey, duvarlardaki sözler değil, sahadaki işlerdir.