Torbalı’da ortaya çıkan görüntüler sadece bir çevre tartışması değildir. Bu görüntüler, bir yönetim anlayışının aynasıdır.

Ortada inkâr edilmesi zor bir tablo var: Dere yatağına doğru ilerleyen atıklar, doğaya bırakılan yük ve buna eşlik eden sessizlik… Bu görüntüler karşısında kimse “görmedim” diyemez. Çünkü mesele artık sadece bir çevre sorunu değil, bir sorumluluk meselesidir.

Övünç Demir göreve gelirken daha temiz, daha yaşanabilir bir Torbalı vaadiyle yola çıktı. Bu vaat, sadece seçim meydanlarında alkış almak için değil, aynı zamanda o koltuğun gerektirdiği sorumluluğu taşımak içindi. Şimdi sorulması gereken soru şu: Bu görüntüler o vaadin neresinde duruyor?

Bir belediye başkanı için en büyük sınav, kriz anlarında verdiği refleksle ölçülür. Görüntüler ortadayken sessiz kalmak, görmezden gelmek ya da süreci ağırdan almak; yönetmek değil, sorumluluktan kaçmaktır.

Çünkü doğa, ertelenebilecek bir gündem maddesi değildir.

Daha da önemlisi şu: Eğer bu görüntüler bir vatandaş tarafından gerçekleştirilmiş olsaydı, muhtemelen çoktan cezai işlem uygulanırdı. Peki söz konusu kamu olduğunda aynı hassasiyet neden görülmez?

İşte kamu vicdanını yaralayan tam da bu çifte standart algısıdır.

Hiç kimse kusura bakmasın… Doğaya bırakılan her atık, aslında geleceğe bırakılan bir sorundur. Ve o sorun büyüdükçe, sorumluların suskunluğu daha da ağırlaşır.

Bugün Torbalı’da konuşulan şey sadece moloz değil. Güven kaybıdır. Verilen sözlerle ortaya çıkan manzara arasındaki uçurumdur. Ve bu uçurum, hiçbir açıklamayla kolay kolay kapanmaz.

Sayın Başkan, bu bir siyasi tartışma değil. Bu, doğrudan doğruya yönetim meselesidir. Torbalı halkı hizmet beklerken, karşısında tartışmalı görüntüler görmek istemiyor.

Beklenen şey çok net: Açıklık, sorumluluk ve somut adım.

Çünkü bu mesele yarın unutulacak bir gündem değil. Bu mesele, çocuklara bırakılacak bir çevre meselesidir.

Ve herkes şunu çok iyi biliyor

Doğa susar… Ama gün gelir hesabını sorar.