Bazı insanlar vardır, hayatımıza sessizce girer ama bıraktıkları iz yıllarca silinmez. Bazıları makamlarıyla, bazıları unvanlarıyla, bazıları da sahip oldukları güçle anılır. Bir de vardır ki insanlığıyla, yüreğiyle, başkalarının hayatına dokunma çabasıyla hatırlanır.İşte ben bugün böyle bir kadından söz etmek istiyorum.

Günnur Berber’den…

İzmir Çağdaş Kadınlar Derneği’nin kurucu başkanı, gazeteci, yazar, sosyolog… Evet, bütün bunlar onun hayatındaki önemli unvanlar.Ama insanı anlatmaya bazen unvanlar yetmez.Çünkü asıl mesele, bir insanın nerede oturduğu değil, kimin yanında durduğudur.Kaç kişiyi tanıdığı değil, kaç insanın derdini kendine dert edindiğidir.Ve belki de en önemlisi, hayatın bütün koşuşturması içinde kalbinin sesini kaybetmemesidir.Günnur Berber’in kadınların güçlenmesi, dayanışması ve toplumda daha görünür olması için verdiği emek, bana çok önemli bir gerçeği hatırlatıyor:Bir kadının başka bir kadına uzattığı el, bazen bir insanın bütün hayatını değiştirebilir.Çünkü bu ülkede hâlâ sesini duyuramayan kadınlar var.Hayallerini erteleyen anneler…

Çocukları için kendi geleceğinden vazgeçen kadınlar…

Gülümserken içindeki fırtınaları kimseye göstermeyenler…

Ve bütün zorluklara rağmen sabah yeniden ayağa kalkıp hayata tutunmaya çalışanlar…

İşte böyle bir dünyada kadın dayanışması için mücadele etmek, yalnızca bir dernek faaliyeti değildir.Bu, insanın insana duyduğu sorumluluktur.Bir kadına “Yalnız değilsin” diyebilmenin değerini bilmektir.Bazen bir kapıyı açmak, bazen bir sesi duyurmak, bazen de yalnızca dinlemektir.Günnur Berber’in sivil toplum çalışmalarını değerli kılan yönlerden biri de kadınların yaşamına dokunma hedefidir.Ben insanların hayatlarına yalnızca başarıları üzerinden bakmam.Bazen bir insanın en büyük başarısı, başka bir insanın yeniden umut etmesine vesile olabilmesidir.

Bir annenin yüzündeki tebessüm…

Bir genç kızın geleceğe daha güvenle bakması…

Bir kadının kendi ayakları üzerinde durabilmek için attığı ilk adım…

Bunların hiçbirinin değeri parayla ölçülemez.Ve inanıyorum ki gerçek iz bırakmak, tam da böyle bir şeydir.Çünkü bazı insanlar kendileri için bir hayat kurar, bazıları ise başkalarının hayatına da ışık olmaya çalışır.İzmir, tarih boyunca güçlü kadınların, cesur fikirlerin ve dayanışmanın şehri oldu.Cumhuriyet’in kadınlara açtığı aydınlık yolda bugün yürüyen her kadın, aslında geçmişten geleceğe uzanan büyük bir hikâyenin parçasıdır.Günnur Berber’in kadınların toplumsal hayatta güçlenmesine yönelik çabalarını da bu hikâyenin içinde görüyorum.Elbette hiçbir insan yalnızca güzel sözlerle anlatılamaz. Bir insanın gerçek değeri, zaman içinde ortaya koyduğu emekle, davranışlarıyla ve geride bıraktığı izlerle anlaşılır.Ancak bir kadının başka kadınların hayatına umut olmayı amaçlaması bile üzerinde durulması gereken kıymetli bir iradedir.Çünkü dünya bazen çok yorucu bir yer.İnsanlar birbirini dinlemekten uzaklaşıyor.Samimiyet azalıyor.İyilik çoğu zaman sessiz kalıyor.Oysa hepimizin biraz daha anlayışa, biraz daha merhamete ve birbirimizin elini tutmaya ihtiyacı var.Ben bugün Günnur Berber’i anlatırken aslında yalnızca bir kişiyi değil, bir anlayışı da anlatmak istedim.Kadının kadına rakip değil, omuz olabildiği bir anlayışı…Başarının yalnızca yükselmek değil, yükselirken başkalarına da el uzatmak olduğunu bilen bir anlayışı…Ve insanın en büyük zenginliğinin, başka insanların hayatında bıraktığı güzel izler olduğuna inanan bir anlayışı…

Sevgili Günnur Berber…

Hayatta en güzel şey, bir gün geriye dönüp baktığında yalnızca kendi başarılarını değil, başkalarının yüzünde bıraktığın tebessümleri de görebilmektir.Dilerim çıktığın yolda umut hiç eksilmesin.Dilerim uzatılan her el başka bir ele ulaşsın.Dilerim kadınların hayalleri hiçbir zaman korkularına yenilmesin.Ve dilerim bir gün bu ülkede hiçbir kadın güçlü görünmek zorunda kalmadan, güven içinde, özgürce ve mutlu yaşayabilsin.Çünkü bir toplumun gerçek gücü, kadınlarının ne kadar özgür, ne kadar mutlu ve ne kadar umutlu olduğuyla da ölçülür.

Son sözüm şu olsun:

Bazı insanlar bir ömür yaşar ve gider. Bazılarıysa başkalarının yüreğinde yaşamaya devam eder.İnsanın geride bırakabileceği en güzel miras, bir başka insanın hayatına kattığı umuttur.Ve bir kadının yüreğinden doğan iyilik, bazen kocaman bir dünyanın karanlığını aydınlatmaya yeter…