Bir ülkenin büyüklüğü yalnızca ekonomik gücüyle, ordusuyla ya da siyasi başarılarıyla ölçülmez. Bir ülkenin gerçek büyüklüğü, vatandaşlarının haklarına ne kadar saygı gösterdiğiyle, farklı düşüncelere ne kadar hoşgörüyle yaklaştığıyla ve insan onurunu ne ölçüde koruduğuyla anlaşılır. İşte bu nedenle Azerbaycan’da okullarda başörtüsü meselesi, yalnızca bir kıyafet tartışması değil; özgürlük, eğitim hakkı ve insanın kendi inancını yaşama hakkı açısından ele alınması gereken önemli bir konudur.

Azerbaycan, tarihiyle, kültürüyle ve köklü gelenekleriyle Türk dünyasının önemli ülkelerinden biridir. Bu topraklarda aile, gelenek, inanç ve toplumsal değerler nesilden nesile aktarılmıştır. Böylesine güçlü bir kültürel mirasa sahip bir ülkede, başörtüsü nedeniyle öğrencilerin eğitim hayatında engellerle karşılaşması, üzerinde ciddi biçimde düşünülmesi gereken bir meseledir.

Bir kız çocuğu okula okumak, öğrenmek, kendisini geliştirmek ve geleceğini kurmak için gider. Onun başındaki örtü, ders öğrenmesine, bilimle tanışmasına, matematik çözmesine, kitap okumasına veya ülkesine faydalı bir insan olmasına engel değildir. Öyleyse asıl sorulması gereken soru şudur: Bir öğrencinin eğitim hakkı, inancını yansıtan bir kıyafet tercihi nedeniyle neden tartışma konusu olsun?

Elbette okulların düzeni, güvenliği ve ortak kuralları olmalıdır. Ancak bu kurallar oluşturulurken öğrencilerin temel hakları, vicdan özgürlüğü ve eşitlik ilkesi de gözetilmelidir. Eğitim kurumlarının görevi, çocukları dışlamak değil; onları hayata hazırlamak, bilgiyle donatmak ve özgüven kazandırmaktır.

Başörtüsü üzerinden bir öğrenciyi yargılamak, onu arkadaşlarından farklı görmek veya eğitim hakkını kıyafet tartışmalarının gölgesinde bırakmak, toplumsal birlik duygusuna zarar verebilir. Oysa çağdaş bir eğitim anlayışı, farklılıkları düşmanlık sebebi olarak değil, karşılıklı saygının bir parçası olarak görmelidir.

Azerbaycan yönetimine düşen görev, bu konuyu yalnızca kıyafet yönetmeliği çerçevesinde değil, insan hakları ve toplumsal uzlaşma açısından da değerlendirmektir. Öğrencilerin, ailelerin, eğitimcilerin ve hukuk uzmanlarının görüşleri dikkate alınmalı; uygulamaların eğitim hakkı üzerindeki etkileri açıkça incelenmelidir.

Unutulmamalıdır ki bir ülkenin gücü, farklılıkları ortadan kaldırmasında değil, farklılıklar içinde ortak bir gelecek kurabilmesindedir. İnançlı bir öğrenci de inançsız bir öğrenci de aynı sınıfta okuyabilmeli, aynı kitaplardan öğrenebilmeli ve aynı gelecek için emek verebilmelidir.

Azerbaycan bizim için yalnızca haritadaki bir ülke değil; tarihimizin, kültürümüzün ve kardeşlik bağlarımızın önemli bir parçasıdır. Bu nedenle orada yaşanan her toplumsal tartışmayı öfkeyle değil, samimiyetle ve hakkaniyetle ele almak gerekir. Kardeşlik, yalnızca güzel sözler söylemek değil, gerektiğinde özgürlükleri ve insan onurunu savunabilmektir.

Son sözümüz açıktır: Okullar bilgi yuvası olmalıdır, dışlama mekânı değil. Öğrenciler kıyafetleri üzerinden değil, emekleri, başarıları ve insanlıkları üzerinden değerlendirilmelidir. Başörtüsü takan bir kız çocuğu da diğer bütün çocuklar gibi eğitim görme, hayal kurma ve geleceğini inşa etme hakkına sahiptir.