Sırtı yük taşımaktan kat kat yaralı bir tutam ota.
Gözü at gözlüğü, sömürülür, bilmez başka rota.
Kırkbin hakikati soksan gözüne, yalana yalanır.
Alınteri hak kazançta gözü yok, talana dalanır.
Ruhu kararmışlara övgü düzer, bir dal yoncaya.
Tepinir durur, hayal satanların çaktığı kancaya.

İyilik talep edilse puştta, kırk dereden su getirir.
Emeksiz kazançsa, akletmez, o an gözünü verir.
Pastayı semirirken hinoğlu sessiz, dibini sıyırır.
Şeker yükselince, tüm garipleri yardıma çağırır.
Yüz misal yaşansa ders çıkarmaz, kart andaval.
Nereden buldun sorulsa, maval üstüne maval.
Bilir yalanı, bilir ama iştahı kolay kazanca obur.
Birlikte nemalanırken şenlik, kaybedince somur.
Düşmezler yakasından hak hakikat emekçilerin.

Birlikte semizlendiniz ya, aldıklarınızı geri verin.
Ortak alanı talan edip, ecnebi yurtlara kaçanlar.
İçleri küf bağlamış, gösteri simsarı kör sıçanlar.
Nasıl bir körlük, göz göre göre sarp bir uçurum.
Açgözlü bir körü iyileştiremez hiçbir öz durum.
Alışılmış bir hali, kırk alim söküp atamaz canda.

Yedi mektep okusa, merkeplik baki kalır kanda.
İnsanlık, bir gün anlar, emek, alınteri hep yüce.
Has olan bilgeler, diğer sözler, madde çok cüce.

Av.Yusuf AKIN/24.09.2026/İzmir