Siyasetin kalabalığı içinde bazı isimler vardır; sesi çok çıkmaz ama attığı her adım iz bırakır. AK Parti İzmir Milletvekili Mahmut Atilla Kaya da bu isimlerden biri… Gösterişten uzak, fotoğraf karesine değil sahaya odaklanan, siyaseti kürsüde değil insanların arasında yapan bir profil.

İzmir, kolay bir şehir değildir. Beklentisi yüksektir, hafızası güçlüdür, hatayı da emeği de unutmaz. Böyle bir şehirde siyaset yapmak sadece parti kimliğiyle değil, insan hikâyelerine dokunabilmekle mümkündür. Atilla Kaya’nın siyaset çizgisini anlamak için de bu detayı görmek gerekir: O, İzmir’de sadece konuşan değil dinleyen bir siyasetçi olarak öne çıkıyor.

Bir mahalle ziyaretinde sıkılan bir el, bir esnafın anlattığı borç hikâyesi, bir gencin iş bulma umudu… Siyasetin gerçek yükü tam da bu anlarda hissedilir. Rakamlar, projeler, dosyalar… Hepsi bir yana; bir vatandaşın gözündeki beklenti, siyasetçinin omzuna yüklenen en ağır sorumluluktur. Kaya’nın siyasetinde bu sorumluluğun izlerini görmek mümkün.

Onun tarzı yüksek perdeden tartışmalar değil; daha çok, “orada olma” hali. Bir cenazede, bir düğünde, bir sokak buluşmasında… Bazen sadece dinleyerek, bazen tek bir cümleyle destek vererek. Çünkü siyaset, çoğu zaman bir çözüm üretmekten önce yanında durabilme meselesidir.

İzmir gibi güçlü kimliği olan bir şehirde temsil görevi taşımak, sadece Ankara’da söz almakla bitmez. O sözün, sahadaki karşılığını hissettirmek gerekir. İnsanların “Bizi anlayan biri var” duygusunu yaşayabilmesi, bir milletvekili için en büyük kazanımdır. Kaya’nın siyaset yolculuğunda bu bağı kurmaya çalıştığı açıkça görülüyor.

Belki en çok da bu yüzden; adı yüksek polemiklerin değil, temasın içinde anılıyor. Sürekli bir emek, hissedilen bir çaba… Siyasetin vitrin kısmı alkış toplar; ama arka plandaki yükü omuzlayanlar, çoğu zaman sadece sorumluluk duygusuyla hareket eder.

Bugün Türkiye’de siyaset çok hızlı, çok sert ve çoğu zaman çok gürültülü. Böyle bir ortamda, sakin kalabilmek; bağırmadan, kırmadan, yormadan siyaset yapabilmek ayrı bir karakter ister. Kaya’nın hikâyesi, biraz da bu karakterin hikâyesi.

Çünkü gerçek siyaset; sadece kürsüde değil, bir annenin endişesinde, bir esnafın defterinde, bir gencin hayalinde anlam kazanır. Ve o hayallerle temas kurabilen her siyasetçi, bulunduğu şehrin hafızasında bir yer edinir.

Mahmut Atilla Kaya’nın İzmir’de bıraktığı iz de tam olarak burada saklı: Sessiz bir çabanın, ağır bir sorumluluğun ve samimi bir temasın içinde…